مبحث 19 قانون مقررات ساختمان چیست

مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان و اهمیت آن

فهرست محتوا

بر اساس مبحث 19 مقررات ملی ساختمان مطابق با ماده 33 قانون نظام مهندسی کشور، مسئولیت نظارت عالیه بر اجرای ضوابط و مقررات ملی ساختمان در طراحی و اجرای تمامی ساختمان ها بر عهده وزارت مسکن و شهرسازی است. وزارت مسکن بر مبنای مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان، اقدام به انتشار مقررات ملی در 20 مبحث نموده است که مبحث 19 آن مربوط به صرفه جویی در مصرف انرژی در ساختمان می باشد.

مبحث 19 مقررات ملی ساختمان، در سال 1370 به تصویب هیات محترم وزیران رسید و اجرای آن در ساختمان های کشور الزامی شد. این مبحث چندین بار باز نگری شده که آخرین آن در سال 1381 بوده و بعد از باز نگری، چاپ و به کلیه ارگانهای کشور ابلاغ شده است.

مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان چیست؟

مطابق مبحث 19 مقررات ملی ساختمان در حال حاضر رعایت موارد زیر در ساختمان ها الزامی است:

  • عایق‌کاری دیوارهای خارجی ساختمان
  • نصب پنجره‌های دوجداره با قاب‌های ترمال‌بریک، چوبی یا سایر انواع پنجره‌های دوجداره
  • انجام عایق‌کاری برای کانال‌های هوا، لوله‌های تأسیسات و سیستم تولید آب گرم
  • بهره‌گیری از سیستم‌های کنترل موضعی دما مانند شیرهای ترموستاتیک روی رادیاتورها
  • استفاده از سیستم‌های کنترل مرکزی هوشمند مجهز به سنسور اندازه‌گیری دمای محیط

اجرای این موارد حداقل 50% کاهش مصرف سوخت در ساختمان را به دنبال دارد.

حداقل مدارک مورد نیاز جهت اخذ پروانه ساختمان چیست؟

بر اساس ضوابط مندرج در این مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان، حداقل مدارک مورد نیاز جهت اخذ پروانه ساختمان به شرح زیر می باشد:

1. گواهی صلاحیت مهندس یا شرکت طراح

2. نقشه های ساختمان

3. مشخصات فیزیکی مصالح و سیستم های عایق حرارت مورد استفاده در ساخت اجزای پوسته خارجی ساختمان

4. چک لیست انرژی

5. مشخصات فنی سیستمهای تأسیسات گرمایی، سرمایی، تهویه مطبوع، تامین آب گرم مصرفی و روشنایی مورد استفاده در ساختمان ها

و در نهایت سازنده ساختمان، مسئولیت صحت انجام کلیه عملیات اجرایی ساختمان را بر عهده دارد و همچنین در کنار این موارد موظف به رعایت مقررات ملی ساختمان (مبحث 19)، ضوابط و مقررات شهرسازی، نقشه های مرجع صدور پروانه و محتوای پروانه ساختمان می باشد.

سازنده ساختمان باید پس از پایان کار، تایید ناظر یا (ناظران) را به شهرداری مربوطه گزارش دهد. 

ساختمان باید با مشخصات مندرج در پروانه، نقشه ها و محاسبات فنی ضمیمه آن مطابقت داشته باشد و در پایان کار سازنده باید این تطابق نام برده را با مدارک مورد توجه به شهرداری نیز تحویل دهد.

مزایای اجرای مبحث 19 قانون مقررات ملی ساختمان چیست؟

می‌توان با اطمینان گفت که اجرای مبحث ۱۹ قاتون مقررات ملی ساختمان موجب کاهش هزینه‌های گرمایشی و سرمایشی ساختمان می‌شود. اگر این مبحث به‌درستی اجرا شود، مصرف انرژی در ساختمان به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. در نتیجه، این موضوع برای مصرف‌کنندگان نیز از نظر اقتصادی سودآور خواهد بود.

بنابراین اگر در طراحی و ساخت ساختمان اصول اولیه مهندسی بر اساس مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان رعایت شود، علاوه بر ایجاد فضای مناسب برای زندگی ساکنان، سطح رفاه جامعه نیز افزایش می‌یابد. همچنین این رویکرد می‌تواند به کاهش هزینه‌های بلندمدت ساختمان کمک کند.

البته باید توجه داشت که اجرای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان ممکن است در مراحل اولیه ساخت، اندکی هزینه‌ها را افزایش دهد. با این حال، در مقابل می‌توان ظرفیت سیستم‌های گرمایش و سرمایش مورد نیاز ساختمان را تا حدود ۴۰ درصد نسبت به حالتی که این مبحث اجرا نمی‌شود کاهش داد.

مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان شامل حدود چهل پارامتر اجرایی است. استفاده از درب و پنجره‌های دوجداره تنها یکی از موارد متعدد مرتبط با اجرای این مبحث به شمار می‌آید.

مزایای درب و پنجره های دوجداره چیست؟

درب و پنجره های دوجداره در مبحث 19 مقرارت ملی ساختمان سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. از طرفی نوع درب و پنجره در نمای کلی ساختمان، نقش مهمی دارد. 

یکی از مهم‌ترین مزایای درب و پنجره دوجداره، جلوگیری از اتلاف انرژی می‌باشد چرا که در فصل سرما، گرمای خانه به بیرون منتقل نمی‌شود و همچنین در فصل گرما، هوای خنک و مناسب اتاق‌ها بهتر تأمین می‌گردد. به علاوه درباره مزایای درب و پنجره دوجداره می‌توانیم به عایق بودن این پنجره‌ها در مقابل آلودگی‌های صوتی اشاره کنیم. درب و پنجره‌های دوجداره به خوبی این مشکل را حل کرده‌اند و هر ساختمانی که بر اساس استاندارد‌های روز ساخته می‌شود، تقریباً دارای درب و پنجره دو جداره می‌باشد.

شیشه دوجداره نسبت به دیگر شیشه های ساختمانی دوام و ماندگاری بالایی دارد. این شیشه ها به هنگام تعویض، قابلیت بازیافت دارند و ضایعات آن ها مانع از ایجاد اثر مخرب در محیط می شود.

این پنجره ها ایمنی بسیار بالایی دارند. پنجره های دوجداره مجهز به پروفیل گالوانیزه هستند که این پروفیل سبب می‌شود پنجره در برابر تغیر شکل، مقاومت بالایی داشته باشد. علاوه بر این پنجره‌های دوجداره را می توان طوری ساخت که قفل روی آن نصب شود. با نصب قفل، قسمت متحرک پنجره به قسمت ثابت آن وصل می‌گردد و امنیت خانه را بالا می برد.

وجود مواد رطوبت‌گیر در شکاف بین شیشه ها، مانع از ایجاد بخار روی شیشه دوجداره می شود. عدم ایجاد بخار روی شیشه باعث ایجاد بهترین دید برای شما میشود.

در پنجره های دوجداره یراق آلات به راحتی قابلیت رگلاژ دارند و سراسر پنجره را احاطه می کنند. این یراق آلات علاوه بر استحکام زیاد، در برابر خوردگی و زنگ زدگی نیز مقاوم هستند.

شایان توجه است که یکی از عوامل بسیار تاثیر گذار در جلوگیری از تبادل سرما و گرما در داخل ساختمان و همچنین عایق کردن صدا، تعویض درب پنجره های قدیمی در ساختمان ها می باشد. توصیه می شود هر چه سریعتر به تعویض پنجره های ساختمانی خود بپردازید و از صرف هزینه های سنگین جلوگیری کنید.

مقررات ملی ساختمان در چه پروژه هایی قابلیت اجرا دارند؟

مقررات ملی ساختمان بر اساس قانون بر هرگونه عملیات ساختمانی نظیر تخریب، تغییر در کاربری بنای موجود، احداث بنا، توسعه بنا، تقویت و تغییر اساسی بنا حاکم می باشد و همچنین این مقررات دارای اصول مشترک و لازم الاجرا در سراسر کشور می باشند.

طبق ماده 34 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان که در اسفند ماه سال 1374 تصویب شد شهرداری ها، مراجع صدور پروانه، صاحبان حرفه های مهندسی، مجریان ساختمان ها، تاسیسات دولتی و عمومی، مالکان و کارفرمایان در شهرها مشمول مقررات ملی ساختمان و ضوابط شهرسازی می باشند و همینطور مکلفند که مقررات ملی ساختمان را رعایت نمایند.

آیا اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان الزامی است؟

در حال حاضر، اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان در تمامی ساختمانهای دولتی اجباری است و اجرای آن برای بخش غیر دولتی در تمامی ساختمانهای تهران و شهرهای تابعه، شهرستانها و مراکز استانها و در سایر شهرها بر اساس زیربنای ساختمان و مطابق با برنامه زمانبندی زیر الزامی می باشد.

مبحث 19 قانون مقررات ملی ساختمان چیست؟

مقررات ملی ساختمان مجموعه‌ای از ضوابط فنی، اجرایی و حقوقی لازم‌الرعایه در طراحی، نظارت و اجرای عملیات ساختمانی است. این ضوابط فعالیت‌هایی مانند تخریب، نوسازی، توسعه و احداث بنا، تعمیر و مرمت اساسی، تغییر کاربری و بهره‌برداری از ساختمان را در بر می‌گیرد. هدف از تدوین این مقررات، تأمین ایمنی، بهره‌دهی مناسب، آسایش و بهداشت، و همچنین صرفه اقتصادی برای فرد و جامعه است.

در کشور ما، علاوه بر مقررات ملی ساختمان، مدارک فنی دیگری نیز وجود دارد. از جمله این مدارک می‌توان به آیین‌نامه‌های ساختمانی، استانداردها، مشخصات فنی ضمیمه پیمان‌ها و نشریات ارشادی و آموزشی اشاره کرد. این اسناد توسط مراجع مختلف تدوین و منتشر می‌شوند. هرچند این مدارک از نظر کیفی و محتوایی اهمیت دارند، اما با مقررات ملی ساختمان تفاوت‌های آشکاری دارند.

آنچه مقررات ملی ساختمان را از این‌گونه مدارک متمایز می‌کند، الزام‌آور بودن، اختصار و سازگاری آن با شرایط کشور است. این شرایط شامل سطح مهارت نیروی انسانی، کیفیت و کمیت مصالح ساختمانی، توان اقتصادی و اقلیم محیطی می‌شود. رعایت این ویژگی‌ها دستیابی به اهداف مورد نظر مقررات را ممکن می‌سازد.

چرا مبحث 19 قانون مقررات ملی ساختمان اهمیت دارد؟

مقررات ملی ساختمان در حقیقت مجموعه‌ای از حداقل الزامات و بایدها و نبایدهای مرتبط با ساخت‌وساز است. این مقررات با توجه به شرایط فنی، اجرایی و توان مهندسی کشور تدوین شده‌اند. همچنین در تهیه آن‌ها از آخرین دستاوردهای ملی و بین‌المللی بهره گرفته شده است تا برای استفاده آحاد جامعه کشور قابل اجرا باشند.

وزارت مسکن و شهرسازی بر اساس ماده ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان، مسئولیت تدوین مقررات ملی ساختمان را بر عهده دارد. این وزارتخانه از چند سال پیش طرح کلی تدوین مقررات ملی ساختمان را تهیه و اجرا کرده است. بر اساس این طرح، شورایی با عنوان «شورای تدوین مقررات ملی ساختمان» تشکیل شده است. اعضای این شورا را اساتید و صاحب‌نظران برجسته کشور تشکیل می‌دهند.

وظیفه این شورا نظارت بر تهیه مباحث و ایجاد هماهنگی میان آن‌ها از نظر شکل، ادبیات، واژه‌پردازی و حدود و دامنه کاربرد است. همچنین در کنار این شورا، «کمیته‌های تخصصی» برای جلب مشارکت جامعه مهندسی کشور در تدوین مقررات ملی ساختمان تشکیل شده‌اند و فعالیت خود را زیر نظر شورا انجام می‌دهند.autorenewthumb_upthumb_down

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط